Op deze dag in 1900 experimenteerde Reginald Fessenden op Cobb Island met radiosignalen

Eén der vaders van 'de radio'
Degenen, die er op de één of andere manier over werden geïnformeerd hebben het wellicht als een bijzondere kerstboodschap ondergaan: het geslaagde experiment met radiosignalen dat op 23 december 1900 door de Canadese natuurkundige en uitvinden Reginald Aubrey Fessenden (1866-1932) op Cobb Island, in de buurt van Washington DC heeft uitgevoerd. Daarmee heeft hij zich in de rij der radio-pioniers geschaard.
Schijnbare, of eventueel blijkbare, belanghebbenden kwalificeren hem als The Father of Radio Broadcasting.
Zes jaar en één dag later heeft deze zelfde Reginald, samen met zijn vrouw Helen, in Boston het eerste werkelijke radioprogramma uitzenden.

ZDF-reportage over de gevaren van de nanotechnologie ─ woensdagavond op die zender

In de reportageserie Zoom van het tweede Duitse publieke televisienet ZDF, wordt op woensdag 7 december, 's avonds tussen 22:45 uur en 23:30 uur, de aflevering Unsichtbare Gefahr? uitgezonden over het hand over hand toenemende gebruik van de zogeheten nanotechnolgie. 

Van deze lepel druipt de honing
tot de laatste druppel af; dat is 
het lotus-effect, bereikt door het
gebruik van nanodeeltjes.
Foto: ZDF.

Voor- en tegenstanders ─ al zijn er nauwelijks mensen die enig inzicht hebben in deze technologie ─ hebben zonder enige twijfel voorwerpen in huis die met deze vorm van wetenschap in aanraking zijn gekomen, doordat de producenten de technologie in kwestie bewust hebben ingezet. Niet alleen apparaten, zoals mobiele telefoons en toetsenborden, hebben een zogenoemde coating, bestaande uit nanodeeltjes, maar dat geldt eveneens voor babyflesjes en kledingstukken. Die nanodeeltjes zijn zo miniem dat we ze niet zien, maar ze wel kunnen inademen, waardoor ze in onze bloedsomloop binnendringen. Inmiddels is door onderzoek komen vast te staan dat er nanomaterialen bestaan die kankerverwekkend zijn. In deze reportage van het ZDF wordt nagegaan welke risico's er precies aan het gebruik van deze technologie kleven en hoe groot die risico's exact zijn. Voor al degenen die de gegevens, welke in zo'n film aan de orde komen, 'te snel gaan', zij hier verwezen naar meer informatie. 

Documentaire over de schoonheid van onze zeeën en de gevaren waaraan zij blootstaan

Arte-televisie laat op vrijdag 2 december ─ tussen 21:40 uur en 22:20 uur ─ de documentaire Unsere Meere ─ schön und gefährdet ─ zien over wetenschappelijk onderzoek dat wereldwijd wordt verricht op zee. daarbij wordt niet nog eens duidelijk hoe enorm de talrijke aspecten van schoonheid van onze wereldzeeën zijn, maar eveneens aan welke dreigingen deze watermassa's blootstaan.

Foto: BBC/Piers Leigh. (Arte France).

Op basis van resultaten van het internationale programma Census of Marine Life ─ waaraan meer dan tweeduizend wetenschappers uit negentig landen deelnemen en de veelzijdigheid van soorten dieren op de zeebodem onderzoeken ─ roept deze documentaire op tot meer verantwoordelijkheidsbesef in de omgang met onze wereldzeeën. De wereldwijd bekende Brit David Attenborough laat zijn stem in die context ook horen.
Er worden verbijsterende cijfers en bijbehorende gegevens genoemd in de film.
Deze Britse documentaire uit 2010 van Peter Oxley is een bijdrage van Arte France. De film wordt uitgezonden in HD-kwaliteit op het beeldformaat 16:9. 
Herhalingen op zaterdag 3 december om 10:00 uur, en dan nog eens op zaterdag 17 december, om 05:00 uur in de ochtend.

IKON-Doc-aflevering van deze week over hiv-besmetting in het huidige Rusland

In Rusland groeit de laatste tijd de hiv-besmetting het snel van de hele wereld. Op dit moment zijn meer dan een miljoen mensen hiv-positief, de meesten van hen zijn jonger dan vijfendertig jaar. Er zijn bij lange na niet voldoende medicijnen beschikbaar om die ziekte ook maar enigszins adequaat te kunnen indammen. En ─ wie zal het verbazen, in aanmerking nemende de fascistoïde mentaliteit in regeringskringen van Rusland ─ de overheid doet daar helemaal niet aan voorlichting. Veel erger nog: besmette druggebruikers worden gecriminialiseerd

De Russische Sasja, protagoniste in de IKON-Doc-
aflevering van Jan Jaap Kuiper over hiv in Rusland.

Filmer Jan Jaap Kuiper volgt een zwangere vrouw genaamd Sasja, die hiv-positief is, niet alleen tijdens die zwangerschap maar ook nog na de geboorte van haar kind, dat ze moet verzorgen en tegelijkertijd, samen met lotgenoten, wil vechten voor een beter leven.
Deze film wordt op maandag 28 november als IKON-Doku via Nederland 2 uitgezonden, tussen 22:55 uur en 23:55 uur.
Herhalingen zijn nog deze week te zien op het digitale dag-en-nacht tv-kanaal Holland Doc 24: eerst op dinsdag 29 november, tussen 20:08 uur en 21:00 uur, en tevens op donderdag 1 december, tussen 18:16 uur en 19:08 uur.
Voor eventuele extra herhalingen, overdag en in de nachtelijke uren, zij hier verwezen naar de Programmagegevens van de digitale zender in kwestie.

Herhaling van documentaire over het hart van de Sahara, tweemaal via Arte-tv

Arte vertoont op vrijdag 18 november, tussen 18:15 uur en 19:00 uur, de documentaire uit 2008 van Sylvia Strasser Im Herzen der Sahara ─ Anatomie einer Wüste,
Daarbij gaat het om dezelfde docu, die we op deze site hebben aangekondigd als Das Herz der Sahara, in ons artikel van 12 januari 2009. Die bijdrage wordt veelvuldig geconsulteerd, zo wijzen cijfers in de Statistieken van ons weblog uit. Vandaar ook dat we u hier naar dat artikel verwijzen.
Een herhaling van deze documentaire in HD-kwaliteit, op het beeldformaat 16:9, wordt gepresenteerd in de ochtend op vrijdag 25 november, vanaf 09:15 uur.

Allergie voor cashewnoten nader onderzocht door wetenschappers van drie universiteiten

Cashewplant en cashewappel,
getekend door Köhler 1887.

Conglomeraat van overgevoeligheden
Zolang ik leef, heb ik ernstige problemen met diverse voedingsmiddelen, simpelweg op basis van een allergie. Daaronder vallen cashewnoten: binnen een half uur na het consumeren van een handjevol cashewnoten kreeg ik, tot decennia geleden, symptomen, die je zou kunnen omschrijven als rhinitis vasomotorica, sinusitis frontalis etc. Kennissen beweren al decennia dat ik maar net moet doen of ik niet allergisch ben, dan gaat het vanzelf over, want het is alleen de angst voor allergie die een mens allergisch maakt.
Stelt u zich eens voor dat dit mogelijk zou zijn. Opvallend is dat de twee sterkste voorvechters die ik ken en die de bovenomschreven theorie talloze malen op mij hebben losgelaten, nog tijdens dezelfde discussie plotseling laten vallen dat een vriendin heel erg allergisch is voor Indiase slippers, respectievelijk dat een relatie heel erg veel te lijden heeft onder een complexe voedselallergie. De conclusies die men daaruit kan trekken, laat ik graag aan de lezers van deze regels over.
Eén van mijn relaties ging zo ver om mij te sommeren het werk als criticus neer te leggen en mijn energie te wijden aan de uitvinding van een middel tegen al die vormen van allergie, opdat al die wetenschappers op hun neus zouden kijken. Ook die mededelingen kunnen, net als opgemelde, zelfs niet met homoepatische middelen met succes worden behandeld.
Daarvoor dienen langdurig en intensief geschoolde psychiaters te worden geconsulteerd.

Geroosterde cashewnoten.

Lange tijd verwaarloosd
Allergieën zijn verschijnselen, die lange tijd, niet in de laatste plaats binnen de medische wereld, werden verwaarloosd, en het pijnlijke geraaskal dat zelfs artsen ten beste hebben gegeven over diverse vormen astma ─ "allemaal psychisch" ─ had moeten leiden tot het sluiten van de praktijk van zulke liederlijke lieden.
Sedert geruime tijd komen we het begrip pinda-allergie tegen, en in verband daarmede wordt terecht gewaarschuwd in verband met het gebruik van de alom geliefde pindakaas. Nu worden er uitspraken gedaan ─ en vast niet zonder reden ─ dat een cashewnoten-allergie nog aardig wat erger is. Daarom doen onderzoekers van het UMCG, samen met collega's van de Erasmus Universiteit en de Universiteit van Wageningen, nader onderzoek.
Bovendien is in het vooruitzicht gesteld dat de klassieke allergie-onderzoeken ─ het wachten totdat de huid bepaalde reacties gaat vertonen ─ wellicht achterwege gelaten kunnen worden doordat men zich kan beperken tot onderzoek in een reageerbuisje.
Zelf heb ik dergelijke onderzoeken in de jaren tachtig van de vorige eeuw consequent geweigerd, en als reactie zei de specialist: "We kunnen nu al heel veel in het bloed zien." Mijn eigen mededelingen omtrent het vele waarop ik allergisch of intolerant heb gereageerd bleken te worden bevestigd.

Onderzoek naar vrouwelijk orgasme in NTR/VPRO-'Labyrint' op maandag 7 november

Jim Pfaus van de Concordia
University, British Columbia,
Canada, onderzoekt het orgasme
bij de vrouw. Resultaten in NTR/
VPRO's programma Labyrint.

De Canadese neurowetenschapper Jim Pfaus ─ van de Canadese Concordia University) beweert dat de bij een relatie betrokken vrouw ─ evenals haar seksegenoten ─ evenveel zin hebben in geslachtsgemeenschap als mannen. Blijkt dat ze niet wil(len), dan moet de oorzaak daarvoor worden gezocht bij de man. Dat lijkt een tamelijk gemakkelijke conclusie, die dan eerst maar eens nader moet worden onderzocht.
In de programmareeks Labyrint van de NTR/VPRO ─ te zien op tv en te beluisteren via de radio ─ waarvan op maandag 7 november een nieuwe aflevering zal worden uitgezonden via Nederland 2, tussen 20:55 uur en 22:00 uur, wordt ─ onder de titel Masturberen voor de wetenschap ─ nader ingegaan op de door Jim Pfaus aangehaalde thematiek. Als je de titel over zelfbevrediging bij de vrouw leest, denk je toch niet in eerste instantie aan het orgasme bij de vrouw in combinatie met een man.
Het orgasme van de vrouw is een thema dat een eeuw geleden ook al werd bestudeerd door onder anderen de vader van de psychoanalyse, Sigmund Freud (1856-1939), die na intensieve bestudering tot conclusies is gekomen met betrekking tot het vaginaal en clitoraal orgasme van de vrouw, welke al geruime tijd niet meer houdbaar zijn. Maar . . . zou de man langer hebben geleefd, dan zou hij het thema wel aan nadere beschouwing hebben onderworpen. Na zijn eerste Driftleer zijn er immers ook nog twee gekomen met aangepaste inzichten.
Laten we eerst maar eens horen en zien wat die Canadees aan bevrijdende elementen heeft gevonden, welke de moeite waard zijn om met ons, geïnteresseerden in het thema, te delen.
Wellicht dat Jim Pfaus in een vervolgonderzoek eens bekijkt hoe het komt dat mannen, die in principe even vaak gemeenschap wensen als vrouwen ─ en misschien zijdelings meteen even hoe dat zit in man/man en vrouw/vrouw-relaties ─, in bepaalde constellaties evenmin willen. Dan komt hij, als hij zijn werk goed doet, tot de conclusie dat dat dan eveneens aan de partner, meestentijds van de vrouwelijke kunne, ligt.